• از دوست کانادایی من

سلام سعید جان

به صبر و حوصله‌ات غبطه می‌خورم. ولی از ماجرای مباحثات ویرگولی اخیر نتیجه می‌گیرم که یک معذرت‌خواهی اساسی به خودت بدهکار می‌باشی. وارد شدن در فضایی که بدزبانی در آن حاکم مطلق است به روشن شدن یا تاریک شدن چیزی کمک نمی‌کند. به گمان من مشکل ما در زبان فارسی این است که حرف‌های خوبی نمی‌زنیم نه اینکه خوب حرف نمی‌زنبم. مشکل این خانه‌ی از پای بست ویران از حوالی "شوخی با منطق و بازی با دانشگاه" شروع شد و گویا اخیراً خبر شوری آش به خان هم رسیده است.

تو اگر مطلبی که درمورد "زبان و تفکر" در آن وبلاگ نوشته شده خوانده بودی دنبال ویرگول اضافی نمی‌گشتی. بعد خودت و خوانندگانت را درگیر آن معرکه‌ای نمی‌کردی که در آن جای دسته صدفی زنجانی سخت خالی بود.